Teatr Telewizji TVP

Skaza

Debiut krakowskiej pisarki i poetki Marzeny Brody przetłumaczony już na kilka języków.

Wraz z Katarzyną Kasicą, studentką wydziału reżyserii łódzkiej „filmówki”, założyły teatr Skaza działający przy PWSFTViT w Łodzi. Właśnie Kasica jako pierwsza wystawiła dramat Marzeny Brody na Małej Scenie Teatru Studyjnego w Łodzi. Teraz po ten sam tekst sięgnął Marcin Wrona, absolwent filmoznawstwa i reżyserii, który zadebiutował w 2001 r. filmem fabularnym „Człowiek magnes”, autobiograficzną historią konfliktu między chłopcem i jego ojcem.

„Skaza” sięga znacznie głębiej w sferę stosunków rodzinnych. Ten współczesny dramat to wstrząsająca opowieść o skrzywionym dzieciństwie pewnego rodzeństwa latami dręczonego psychicznie i fizycznie przez rodziców, wykorzystywanego seksualnie, rozpaczliwie złaknionego miłości. W kazirodczym związku oboje szukają ucieczki przed domowym koszmarem, przed przemocą ze strony zwyrodniałych rodziców. Akcja rozgrywa się w Ameryce, ale podejmowana problematyka ma uniwersalny charakter.

17-letni Matt i 23-letnia Samantha Colemanowie żyją z piętnem krzywdy i grzechu. Matt, z obawy przed światem zewnętrznym, niemal nie wychodzi z domu, próbuje być „niewidzialny”, godzinami przesiadując w kącie między meblami. Dręczą go „obrazki” kłębiące się w jego głowie, od których nie potrafi się uwolnić.

Widzi na nich brutalnego ojca, który katował go aż do krwi, i matkę – rozchwianą emocjonalnie, udręczoną przez męża, egoistyczną nimfomankę – która poszukiwała namiastki bliskości w kontaktach seksualnych z synem, a jednocześnie nienawidziła go za to i upokarzała, namawiała do samobójstwa. Syn jednak za wszelką cenę usiłuje usprawiedliwiać jej czyny. Nawet zła matka nadal pozostaje dla niego matką.

Silniejsza emocjonalnie Samantha, wspominająca z rozmarzeniem dzień, w którym dowiedziała się o śmierci znienawidzonego ojca, stara się nie poddawać dręczącym ją cieniom przeszłości, ale swoje kontakty ze światem ogranicza do pracy w barze, z której utrzymuje siebie i brata, oraz spotkań z pracującą tam koleżanką, Michelle.

Tak jak potrafi, usiłuje nadać sens ich egzystencji pozbawionej rodzinnych i społecznych wzorców, ale nie jest w stanie udźwignąć wszystkich życiowych ról, których oczekuje od niej Matt. Jednocząc się z nim fizycznie, dziewczyna stara się wyjść naprzeciw wrażliwości brata, jego potrzebie uczucia i bliskości, nieświadoma, że przejmuje w ten sposób zachowania matki.

Drastyczne odwrócenie ról w naturalnej hierarchii rodziny, poczucie napiętnowania, skazuje na klęskę nieporadne próby ucieczki obojga, rozpoczęcia gdzie indziej nowego życia. Do łańcucha nieszczęść, jakie ich spotkały, dojdzie niebawem kolejne, tragiczne ogniwo.



Studio Teatralne Dwójki
Premiera, 65 min, Polska 2005
Autor:
Marzena Broda
Reżyseria: Marcin Wrona
Zdjęcia: Paweł Flis
Występują: Joanna Pierzak (Samantha Coleman), Jan Dravnel (Matt Coleman), Aleksandra Konieczna (Sara Coleman), Patrycja Durska (Michelle), Paloma Millies-Lacroix (Samantha – dziecko), Krzysztof Kiersznowski (Facet z dołu - off)