Teatr Telewizji TVP

Cztery pory roku

Dramat „Park Your Car in Harvard Yard” amerykańskiego dramaturga Israela Horovitza w reżyserii Janusza Morgensterna. Spektakl z 1998 roku.

Israel Horovitz należy do najpłodniejszych współczesnych dramaturgów amerykańskich. Pisać zaczął jako siedemnastolatek. Do dziś spod jego pióra wyszło grubo ponad pięćdziesiąt sztuk, które przetłumaczono na dwadzieścia języków i wystawiano na scenach całego świata. W spektaklach na podstawie jego tekstów debiutowali tak znani dziś aktorzy jak Al Pacino, Richard Dreyfuss, Jill Clayburgh czy Diane Keaton. Horovitz słynie z siły woli i wytrwałości w dążeniu do wytyczonych przez siebie celów. A wytycza ich sobie niemało. Oprócz pisarstwa para się bowiem reżyserią, aktorstwem, nie gardzi też zajęciami organizacyjno-administracyjnymi, związanymi z branżą teatralną. Szczególną popularnością cieszą się jego utwory w Europie, zwłaszcza we Francji.

Zdaniem autora „Czterech pór roku” istnieją dwa prawdziwie niepowtarzalne miejsca na świecie. Pierwszym jest Paryż, drugim Gloucester w stanie Massachusetts, gdzie mieszka i założył własny teatr. Do najbardziej znanych sztuk Horovitza należą „The Indian Wants the Bronx”, „ShootingGallery” i „Rats”, którą admirował sam Samuel Beckett.

„Cztery pory roku” jest jednym z bardziej wyciszonych i stonowanych dramatów amerykańskiego pisarza. Ukazuje jednak w pełni jego biegłość w budowaniu interesującej intrygi,psychologiczną przenikliwość oraz poczucie humoru. Tytuł sztuki nawiązuje do słynnego koncertu skrzypcowego Antonia Vivaldiego. Jej akcja zaś dzieje się w niewielkim miasteczku. Głównym bohaterem jest Brackish – emerytowany nauczyciel języka angielskiego i muzyki, znany z surowości postrach kilku pokoleń uczniów miejscowego liceum. Dni upływają mu na słuchaniu ukochanych melodii, przeglądaniu woluminów ze swej imponującej biblioteki, słuchaniu radia i kontemplowaniu zalet ulubionego fotela.


Pewnego dnia lekarz obwieszcza Brackishowi, że pozostał mu rok życia. Nauczyciel, który całe życie radził sobie ze wszystkim sam, postanawia zatrudnić pomoc domową. Z nielicznych ofert wybiera młodą irlandzką wdowę imieniem Kathleen. Początkowo ich koegzystencja obfituje w zabawne komplikacje, zwłaszcza że Brackish nosi aparat słuchowy, który często odmawia posłuszeństwa. Później jednak relacje między dwojgiem samotnych ludzi stają się coraz bardziej niejednoznaczne i skomplikowane. Każde z nich prowadzi z drugim własną, tajemną grę... Kameralna, znakomicie skonstruowana i psychologicznie „gęsta” sztuka Horovitza daje spore możliwości aktorskie. Jadwiga Jankowska-Cieślak i Gustaw Holoubek w pełni je wykorzystali. Zwłaszcza Brackish w interpretacji Holoubka przykuwa uwagę, intryguje i na długo zostaje w pamięci.

Autor:
Israel Horovitz
Przekład: Elżbieta Jasińska
Reżyseria:
Janusz Morgenstern
Scenografia: Ewa i Andrzej Przybyłowie,
Kostiumy: Ewa Radke,
Zdjęcia:
Witold Adamek,

Obsada:
Gustaw Holoubek (Brackish), Jadwiga Jankowska-Cieślak (Kathleen)
czas: 69 min,